Categorie archief: Blog

Puur Wit presenteert: Lynne Hanson & The Good Intensions

Op donderdag 19 maart 2020 komt Lynne Hanson & The Good Intentions naar het Witte kerkje in Terheijden. Lynne Hanson is een uit Ottawa, Canada afkomstige singer-songwriter. Aanvankelijk trad ze op als solo act, maar de laatste jaren trekt ze met haar eigen band The Good Intentions langs podia in Canada, de USA en Europa. Haar songs is waar het om draait, en die werden ooit omschreven als ‘je favoriete spijkerbroek, goed afgedragen met hier en daar een scheurtje’. Haar muziek is “Too tough for folk and too blues influenced for country”.

Haar geluid, een mix van roots en country, wordt vergeleken met dat van Lucinda Williams en Gillian Welch. Haar nieuw album “Just Words” kwam uit in februari en is haar zevende soloplaat worden en vormt een passende voortzetting van haar toch al vrij indrukwekkende muzikale loopbaan. Naast folk en country bemerken we in enkele tracks toch ook nog altijd haar liefde voor de blues- en jazzmuziek.

Als Lynne Hanson niet op pad is met haar band The Good Intentions, solo optreedt of in de studio zit heeft ze ook nog tijd om deel uit te maken van The Lynnes. Met mede-Canadees en bijna-naamgenoot Lynn Miles heeft dit duo met Heartbreak Song for the Radio de nodige prijzen in de wacht weten te slepen. Lynne ontving voor haar werk een aantal prestigieuze Canadese muziekonderscheidingen zoals de Canadian Folk Music Award in 2018.

Kaartverkoop
Kaarten voor dit optreden kosten € 14 en zijn verkrijgbaar bij: DA Drogisterij Relinde Fijnaut – Hoofdstraat 11 in Terheijden en Roots Mail Music, Van Goorstraat 4 in Breda. Het is ook mogelijk om kaartjes te reserveren via het e-mailadres: puurwit@gmail.com. Geef de naam van de artiest aan en het aantal kaarten. Vervolgens ontvang je een bevestigingsmail en liggen de kaartjes klaar bij de ingang van het Witte Kerkje voorafgaand aan het concert. De deuren gaan open om 20.00 uur en het concert begint om 20.30 uur.

Kaartverkoop altijd weer spannend

Elk jaar probeer je een gevarieerd en interessant programma samen te stellen, waarbij bij iedere boeking wel een verhaal hoort. Uiteindelijk hoop je dat de bezoekers komen en genieten en dat de artiest de aandacht krijgt die hij verdient.

Daarom is de kaartverkoop voor elk concert ook weer spannend. De meeste bezoekers bestellen kaarten via de email naar het mailadres van Puur Wit. Dus elke dag na de aankondiging van een nieuw concert is het weer afwachten of er kaarten zijn verkocht. Aan de ene kant om uit de kosten te komen en een bijdrage te kunnen leveren aan het behoud van het Witte kerkje. En aan de andere kant ,voor mij nog belangrijker, dat je gelooft in de muziek van de artiesten die je hebt uitgenodigd en wil dat iedereen deze muziek leert kennen.

Ook deze keer is de kaartverkoop weer spannend, aangezien David Luning absoluut een veelzijdige artiest is die hoopt door te breken in Nederland. Echter het concert is op een woensdag in plaats van  op de gebruikelijke donderdag en ook nog eens twee dagen voor Carnaval. Afwachten dus weer. Mocht je nog geen kaarten hebben dan kun je ze bestellen via een mail aan puurwit@gmail.com

Puur Wit presenteert: David Luning

Vanwege Carnaval en de voorjaarsvakantie is het concert van de maand februari al op woensdag 19 februari 2020, vroeger in de maand en op een andere dag, dan anders, maar absoluut een aanrader! Op deze dag treedt David Luning samen met Ben Dubin op in het Witte kerkje in Terheijden. David trekt in Amerika volle zalen en tijdens het Ramblin’ Roots festival in Utrecht speelde hij de hele zaal plat. Vandaar dat de liefhebbers niet konden wachten totdat hij weer in Nederland zou komen touren.
In de VS is David Luning al een behoorlijk rijzende ster, trekt hij volle zalen en heeft hij vele fanatieke fans. De Amerikaanse singer-songwriter David Luning speelde en luisterde vroeger alleen stevige rock, maar toen vrienden hem muziek van John Prine lieten horen, besloot hij de rootsrichting in te slaan. Door zijn rauwe stem en rebelse tint doet hij geregeld denken aan Ryan Adams, maar op rustiger momenten klinkt hij weer als Ray LaMontagne

David Luning weet steeds weer te verrassen met veel variatie in muzikale sferen en prachtige nummers. Toch blijft zijn stijl herkenbaar met ritmisch sterke muziek, soms rustig akoestisch, dan weer stevig elektrisch. Zijn pakkende teksten gaan over de mensen, waarmee hij opgroeide of die hij later ‘onderweg’ tegenkwam. Hij brengt ze met een lenige stem die een prettig rauw randje heeft. Muziekblad ‘Rolling Stone‘ noemde hem in een artikel ‘rebellious troubadour’ en roemde zijn solide songteksten en uitstekende zangkwaliteiten.

David heeft inmiddels al op tal van podia gestaan in de USA, waaronder een aantal festivals. In oktober 2018 stond David op Ramblin’ Roots in Utrecht en speelde de zaal daar volledig plat. Hij was daar samen met bassist en mondharmonicaspeler Ben Dubin. Ben nam ook op een uitstekende manier de harmony-vocals voor zijn rekening.

Januari altijd een bijzondere maand

Januari is altijd een bijzondere maand. Op de eerste plaats omdat ik dan alweer bezig ben met het boeken van de concerten voor het nieuwe seizoen vanaf het najaar. Op de tweede plaats vanwege het feit dat door Carnaval het concert in februari veelal kort volgt op het concert in januari. En tenslotte natuurlijk dat het binnenkort Carnaval is, hetgeen ik nog steeds graag vier en waarbij de muziek nogal afwijkend is van de concerten die ik organiseer.

Al bij al een interessante mix van activiteiten en muziek oftewel van wat trek ik aan met Carnaval tot wat ga ik boeken in het najaar.  Eerst maar eens gaan genieten donderdag aanstaande van het optreden de O’Dreams een Iers – Nederlandse combinatie die flink aan de weg timmert  in de internationale wereld van folk en singer/songwriters met  John Flierman (zang, gitaar, bodhran), Ed Veltrop (zang, accordeon, piano, toetsen) en Danny Guinan (zang, gitaar, mandoline).

 

 

Eerste optreden seizoen 2020 – 2021 geboekt

Nog druk bezig met de kaartverkoop van het komende concert O’Dreams op 30 januari 2020 heb ik ook alweer het eerste concert voor het seizoen 2020 – 2021 geboekt.

Op donderdag 24 september zal de Australische bluesartiest Lloyd Spiegel optreden in het Witte kerkje in Terheijden. Lloyd Spiegel is de ambassadeur van de Australische blues. Hij beschikt over een warme stem en een indrukwekkende fingerstyletechniek.

Lloyd Spiegel is nog net geen veertig jaar oud, maar staat toch al meer dan vijfentwintig jaar op het podium. Al op dertienjarige leeftijd tourde hij door Australië vergezeld door zijn vader en een leraar omdat zijn schoolopleiding moest worden afgemaakt.

Als zestienjarige trok hij naar de USA  en ontmoette Brownie McGhee, één van zijn voornaamste inspiratiebronnen bij wie hij enige tijd in huis woonde. Later betrok hij een kamer boven de Grand Emporium in Kansas City en deed er podiumervaring op met grootheden uit de blues zoals Luther Allison, Ray Charles, Bob Dylan, Etta James en BB King.

Eenmaal terug in Australië trok hij de belangstelling van Sony Japan, hetgeen hem een hit en uitverkochte zalen opleverde in het land van de rijzende zon. Momenteel tourt Lloyd Spiegel de wereld rond enkel gewapend met een akoestische gitaar en een stompbox. Hij beschikt over een indrukwekkende fingerstyle techniek en een bijzonder krachtige en warme stem.

Met negen cd’s op zijn naam, een onafgebroken tourschema en dito podiumervaring is hij uitgegroeid tot de drijvende kracht van akoestische bluesscene in Australië. Het toonaangevende Australian Guitar Magazine nam Lloyd op in een lijst van de vijftig Australische topgitaristen aller tijden.

Wil je alvast een indruk krijgen luister dan eens op Spotify naar zijn CD “Double Live set”.

Het lijstje van 2019

Ik kan het maar niet laten om Cd’s te kopen, waarbij ik ook nog de vrijheid neem om enkele vrienden mails te sturen met de nieuwe aankopen. In de hoop dat zij zich ook weer gaan verdiepen in nieuwe muziek en zich te laten raken door de muziek.

Tijdens de zoveelste Top 2000 dacht ik dat ik dit misschien meer mensen moest laten weten. Harstikke leuk hoor Top 2000 om herinneringen op te halen of gezellig als “behang” in de kamer, waar je lekker doorheen kunt praten. Echter de essentie van muziek is vooral een boodschap over brengen, mensen te raken om ze zo weer bij hun gevoelens te laten komen.

Vandaar dat ik dacht om mijn lijstje van 2019 eens breder te delen om mensen meer mogelijkheden te bieden en misschien om zich weer eens te laten verrassen of raken. Natuurlijk is mijn lijstje puur subjectief gebaseerd op mijn voorkeur die vaak in de Americana hoek zit, echter als je het leuk vindt of nieuwsgierig geworden ben kun je er eens naar gaan luisteren. Zoals al vaker aangegeven ben ik geen kenner, maar een liefhebber dus geniet. Hierbij mijn lijstje van 2019:

1.     Luka Sital-Singh  – “A Golden State”
Deze Cd is een eerbetoon aan het zonnige California. Het album daarentegen is vrij stemmig en zelfs somber. Zoals Luka het omschrijft “Je brengt mensen in contact met hun gevoelens, zodat ze zich kunnen bevrijden”.

2.     Ian Noe – “Between the country”
De debuut-Cd van de man uit Kentucky. De stijl is country, roots en folk, waarbij hij soms klinkt als de jonge Bob Dylan of John Prine.

3.     The Theskey Brothers – “Run Home Slow”
Retrosoul waarbij je je want in Memphis in de jaren 60. Echter het zijn vier jonge mannen uit Melbourne die deze muziek maken met passie en liefde voor de muziek voor de Amerikaanse soulmuziek uit de jaren 60.

4.     Philip Kroonenberg – “Some more time”
Deze Cd is ontstaan tijdens het wachten in het ziekenhuis toen zijn vrouw kanker kreeg. Luisterend beleef je alles wat hij heeft meegemaakt en vooral hoe hij ermee omgaat. De Cd ademt niet alleen narigheid uit, maar ook de liefde voor zijn vrouw en realiseert zich de waarde van goede vrienden. Ondanks de sfeer en zware thematiek zijn het opvallend luchtige nummers op de Cd. Momenteel bezig om hem bij Puur Wit te laten optreden in November 2020.

5.     Andrew Adkins – “Who I am”
Prachtplaat van een artiest uit West Virginia. Het is alweer zijn vierde plaat, waarbij je Andrew Adkins zou kunnen plaatsen tussen Guy Clark, John Prine en Steve Earl. Naast country folk uit de Appalachen is er ook ruimte voor blues en rock ‘n’ roll. Ook bezig om deze artiest te laten optreden bij Puur Wit in oktober 2020.

 6.     Dallas Burrow – “Southern wind”
Hij heeft vele omzwervingen gemaakt door de USA en Europa en ook nadrukkelijk in aanraking gekomen met alcohol en drugs, echter sinds 2018 zich gevestigd in Nashville. En nu zijn debuut-cd die ik niet meer uit mijn hoofd krijg na een aantal keren draaien. Deze Americana Cd heeft mij echt verrast met invloeden van folk, klassieke country en rock ‘n’ roll. Deze Cd moet je horen.

7.     Josh Ritter – “Fever breaks”
Alweer zijn tiende album. Laat zich deze keer bijstaan door niemand anders dan Jason Isbel en zijn band, waardoor er een vollere klank ontstaat en een Cd die staat als een huis.

8.     Tyler Childers – “Country Squire”
Deze Cd is geproduceerd door Sturgill Simpson. Hij klinkt of je de Cd al jaren kent. Traditionele country, maar ook invloeden van alternatieve en rauwere country.

9.     Ilse de Lange – “Gravel and Dust”
Eindelijk de plaat waarbij zich ontpopt als de Americana koningin van Nederland en ever daarbuiten. Breekbaar, rustig, mooi en melodieus. Ga vooral luisteren.

10.  Baptiste W. Hamon – “Soleil, soleil, blue”
Een Fransman uit Parijs die Americana maakt op een prachtige manier. Hij is geïnspireerd door Jacques Brel en Townes van Zandt, hetgeen te horen is in zijn songs of moet ik zeggen chansons. Volgens mij de enige Americana muzikant uit Frankrijk.

Het nadeel van een lijstje is natuurlijk dat er veel Cd’s onbesproken blijven en die eigenlijk ook aandacht verdienen. Vandaar in willekeurige volgorde een aantal Cd’s die zeker ook meer dan de moeite waard zijn: Steve Earl – “Guy” met een eerbetoon aan Guy Clark, de laatste CD van Van Morrison – “Three Cords and the truth”, waarbij hij weer eens klinkt als in zijn topjaren. Ook Driven ‘N’ Cryin’ – ‘Live is beautiful”, waarbij je je weer waant in de jaren 60.

Daarnaast mogen de Nederlandse Cd’s niet ontbreken zoals de tweede CD van Mercy John – “Let it go easy” de man die het nummer roller coaster van Danny Vera meeschreef of Boudewijn de Groot – “Even weg” die samen met de Nederlandse Eagles bewijst dat hij ook zelf geweldige teksten kan schrijven. Een tot slot het enige Americana duo dat wij hebben in Nederland Tip Jar – “Let it go” die alweer hun vierde Cd afleveren.

Tot slot laat je verrassen en geniet.